About

self portrait

Welkom op de foto-website van Gerard Oostermeijer. In mijn werk  aan de Universiteit van Amsterdam  en voor Stichting Science4Nature houd ik me bezig met onderzoek aan processen in versnipperde, kleine populaties van bedreigde planten- en diersoorten en onderwijs in veldbiologie, biodiversiteit en natuurbescherming. Mijn vrije tijd besteed ik zoveel mogelijk aan de fotografie, waarbij ik me vooral richt op het landschap en de kleine details daarin. Zoals een mede-clublid van de VAN (Verenigde Amateur Natuurfotografen te Amstelveen) ooit zei ben ik niet echt een natuurfotograaf, maar “een fotograaf met natuur en landschap als onderwerp”. Die opmerking zal deels veroorzaakt zijn door het feit dat ik voornamelijk in zwart-wit werk, waardoor mijn foto’s van landschappen, planten en dieren minder “letterlijk” overkomen. Het vertalen van kleuren in zwart-wit is immers een vorm van abstractie. In ieder geval geeft het fotograferen in zwart-wit me – meer dan in kleur – de mogelijkheid om een eigen interpretatie van een onderwerp te geven.

Stond ik op mijn oude website nog met een hele grote camera op het zelfportret, de Pentax 67, nu is het juist een relatief kleine, de Olympus OM-D E-M5. Omdat ik graag hele dagen met mijn hele camera-uitrusting door de natuur zwerf werd mijn foto-rugzak vol met full-frame Nikon apparatuur me op een gegeven moment gewoon te zwaar. Een jaar geleden kocht ik er een OM-D bij met enkele mooie vaste brandpunten, de 12mm f/2 groothoek, de 45mm f/1.8 korte tele en de 60mm f/2.8 macro. Al snel bleek dat deze camera een dusdanig goede beeldkwaliteit heeft dat hij gelijkwaardig aan of zelfs beter is dan de Nikon D700. Natuurlijk, er is op de hogere ISO-waarden meer ruis, maar die gebruik ik toch niet of nauwelijks. De schitterende A2-afdrukken op mijn eigen Epson-printer lieten eigenlijk niets te wensen over, dus was op een gegeven moment de keuze voor een lichtere uitrusting niet moeilijk meer. Momenteel fotografeer ik dus met mijn hele uitrusting in een lichte heuptas. Die bestaat dus uit de Olympus OM-D met genoemde vaste brandpunten, waar inmiddels de spectaculair goede 75mm f/1.8 en 25mm f/1.4 objectieven aan zijn toegevoegd. Ik heb daarnaast één zoomlens, de Panasonic 100-300mm f/4-5.6, die zeker tot 200mm zeer scherp blijft. Via een adapter gebruik ik nog vaak de Nikkor 85mm tilt-shift, die ik niet zou willen missen. Hoewel de OM-D een zeer goede beeldsabilisatie heeft maak ik bijna alle foto’s nog steeds vanaf een stevig Gitzo-statief met Really Right Stuff balhoofd. Daarmee kan ik mijn composities rustig beoordelen, ben ik onafhankelijk van de hoeveelheid licht en kan lage ISO-waarden blijven gebruiken.  Mijn gouden tip om betere foto’s te maken: gebruik een goed statief!

Welcome to Gerard Oostermeijer’s photo-website. In my work as Assistant professor at the University of Amsterdam, I mainly focus on processes in small, fragmented populations of endangered plant- and animal species. In addition, I teach field biology, biodiversity and conservation biology. In my spare time, I try to be outside with my camera as much as possible, trying to capture the essence of the landscape and its details. As one of my fellow photo club members once remarked, I am not really a nature photographer, but “a photographer with nature and landscape as subjects”. This remark was probably inspired by the fact that I work mainly in black and white, which immediately leads to a form of abstraction from reality. Hence, my photographs are not really a literal representation of my subjects, but rather an interpretation of how I personally see or feel them.

On my old website, my “selfie” showed me with a very large camera, the Pentax 67. Here, I have portrayed myself with my current camera, the Olympus OM-D E-M5, which is as small as a “serious” camera can get these days. Because I like to spend full days roaming around various landscapes, looking for subjects that speak to me, my heavy backpack with full-frame Nikon gear eventually became too much of a burden. One year ago, I therefore bought an Olympus OM-D E-M5 body with a couple of very nice prime lenses, the 12mm f/2 wide angle, the 45mm f/1.8 short telephoto and the 60mm f/2.8 macro. Already after a short period of comparing the images from my Olympus with those from my Nikon D700, I realized that the quality of the Olympus files was very good. Of course, the Nikon wins hands down at higher ISO-values, but as I rarely use these this is no issue. A2-prints on my Epson-printer are so sharp and detailed that I decided that it was no longer necessary to lug around heavy full-frame gear. Hence, I currently carry a comparatively light hip-pack with Olympus MFT equipment, consisting of the OM-D E-M5 with the primes mentioned above, to which in the mean time I added the spectacular 75mm f/1.8 and the 25mm f/1.4 “Panaleica”. I have one zoom-lens, the Panasonic 100-300mm f/4-5.6, which I use to compress perspective or occasionally get more reach. I even use it for animals or birds every now and then…  On a simple adapter I still use my Nikkor 85mm tilt-shift lens, which I wouldn’t want to miss. Although the OM-D has a very good image stabiliser, I still work from a sturdy Gitzo tripod with Really Right Stuff ball head nearly all the time. This allows me time to judge my compositions carefully, and makes me independent of light levels and high (noisy) ISO-values. My “golden tip” for better photography is still: use a sturdy tripod!